- Málaga CF
- 2
- Sevilla FC
- 1
Primera División | La Rosaleda
| 1. | Real Madryt | 10 | 32 - 6 | 25 |
| 2. | FC Barcelona | 10 | 32 - 4 | 24 |
| 3. | Levante | 10 | 17 - 7 | 23 |
| 4. | Valencia CF | 10 | 15 - 9 | 21 |
| 5. | Sevilla FC | 10 | 11 - 8 | 17 |
| 1. | Cristiano Ronaldo (Real Madryt) | 17 |
| 2. | Lionel Messi (FC Barcelona) | 17 |
| 3. | Gonzalo Higuaín (Real Madryt) | 12 |
| 4. | Roberto Soldado (Valencia CF) | 9 |
| 5. | Radamel Falcao (Atlético Madryt) | 8 |
| 6. | Karim Benzema (Real Madryt) | 7 |
| 7. | Cesc Fàbregas (FC Barcelona) | 7 |
| 8. | Falcao (Atlético Madryt) | 6 |
| 9. | Juanlu (Levante) | 5 |
| 10. | Fernando Llorente (Athletic Bilbao) | 5 |
| 11. | Manu del Moral (Sevilla FC) | 5 |
| 12. | Alvaro Negredo (Sevilla FC) | 4 |
Tylko zalogowani mogą wybierać piłkarza miesiąca!
| 1. | andrew007 | 14 |
| 2. | legmg04 | 10 |
| 3. | pawelsz5 | 9 |
| 4. | admin | 8 |
| 5. | ulver | 8 |
Diego Armando Maradona

Urodzony 30 października 1960, pseudonim puszek) uważany przez wielu z jednego z najlepszych piłkarzy w historii futbolu piłkarską karierę rozpoczynał w wieku 10 lat w argentyńskim Los Cebollitas. W profesjonalnym futbolu zadebiutował w 1976, dołączając do Argentinos Juniors (1976-81). Lata 1981-82 spędził w Boca Juniors, gdzie rozegrał 40 meczów i strzelił 28 goli. Okrzyknięty wielkim piłkarskim talentem, w 1982 trafił do FC Barcelony, z którą wygrał Copa del Rey. Największe sukcesy Maradony to okres gry we Włoszech w barwach Napoli, gdzie świętował dwukrotne mistrzostwo Włoch (1986/87 i 1989/90), Coppa Italia (1987), Puchar UEFA (1989) oraz Superpuchar Włoch.
W reprezentacji Argentyny zadebiutował w 1977 roku. W 1986 poprowadził reprezentacje Argentyny do triumfu w Mistrzostwach Świata. Najsłynniejszym wydarzeniem tamtych mistrzostw był mecz ćwierćfinałowy z Anglią. Maradona zdobył w nim dwie bramki. Jedną z nich strzelił ręką, natomiast druga, strzelona po rajdzie przez niemal całe boisko i minięciu sześciu angielskich zawodników, uznawana jest do dziś przez wielu za jedną z najpiękniejszych w historii. Pierwsza bramka wywołała kontrowersje i protesty strony angielskiej. Maradona odrzucał oskarżenia o nieprzepisowe zagranie, choć na zdjęciach widać, jak Argentyńczyk przerzuca piłkę ręką nad angielskim bramkarzem Peterem Shiltonem. Po meczu tłumaczył, że pomogła mu „Ręka Boga”. Dopiero po 19 latach, w jednym z udzielanych wywiadów przyznał się, że gola zdobył niezgodnie z przepisami. Na kolejnych mistrzostwach, Pelusa dotarł do finału, gdzie musiał uznać wyższość RFN (Argentyna przegrała 0:1).
1991 rok to początek końca kariery wielkiego piłkarza. W marcu 1991 podczas testu antydopingowego wykryto w organizmie zawodnika niedozwolone środki. Efektem tego była 15 - miesięczne zawieszenie. Po tych wydarzeniach rozpoczęła się krótka przygoda Maradony w Sevilli, gdzie spędził rok, nie odnosząc żadnego sukcesu. Kolejnym klubem Argentyńczyka było Newell’s Old Boys, gdzie zakończył karierę. Wcześniej jednak zagrał na Mistrzostwach Świata w Stanach Zjednoczonych (1994) mimo świetnych meczów z Grecją, a zwłaszcza Nigerią były praktycznie końcem kariery Maradony. Został z nich wykluczony po ponownie pozytywnym teście antydopingowym.
Powrót do działu LEGENDY

















